مروری بر فرصت های ناب شیوع ویروس کرونا در سالی که گذشت و سهم بانوان مروری بر فرصت های ناب شیوع ویروس کرونا در سالی که گذشت و سهم بانوان

 

مروری بر فرصت های ناب شیوع ویروس کرونا در سالی که گذشت و سهم بانوان

محمد مهدی فتوره چی

سال 1399 با همه سختی ها و بیم و نگرانی ها و امید به رهایی از ویروس کرونا به پایان رسید و نخستین روزهای قرن جدید با امید مضاعف به ساخت و تولید انبوه واکسن در داخل و خارج کشور و اخبار خوشی از این دست همراه بود.

در سال گذشته در اثر شیوع پاندمیک ویروس کرونا گویا اغلب مردم جهان بدلیل افزایش نگرانی های تهدید کننده سلامت و احتمال از دست دادن زود هنگام جان شیرین، مفهوم زندگی را بیش از هر زمان دیگر بخوبی درک کردند؛ بویژه اینکه هر روز اخبار نگران کننده ای از درگذشت مبتلایان در داخل و خارج کشور دریافت نمودند؛ از فوت بیش از 61 هزار نفر از هم وطنان اغلب کم برخوردارتر تا شهادت بیش از 300 تن از کادر پزشکی که در صف اول مبارزه با این ویروس منحوس قرار داشتند. سال گذشته با تهدیدات و خسارت های فراوانی همراه بود؛ از جمله درگذشت برخی از برجسته ترین چهره های علمی، هنری و ورزشی در اثر ابتلا به کرونا، افزایش کم سابقه  میزان خودکشی بویژه در امریکا و ژاپن تا بروز آسیب های روحی و روانی به افرد و خانواده ها بدلیل قرنطینه خانگی و کاهش سفرهای شهری و برون شهری و خسارت کم سابقه به اغلب صاحبان کسب و کار بویژه دارندگان مشاغل آزاد، افزایش نرخ شدید بیکاری و نیمه تعطیل شدن بسیاری از صنایع عظیم بویژه توریسم داخلی و خارجی، و افزایش بروز خشونت های خانکی بویژه علیه زنان(با افزایش نرخ 60 درصدی در اروپا) و ....با این حال شیوع گسترده ویروس کرونا  در سال گذشته با فرصت های کم نظیر و خیره کننده ای هم همراه بود که به رغم همه تهدیدها و خسارت های گسترده نباید بسادگی از کنار آن گذشت؛ فرصت هایی که تحقق آنها بدون شیوع این ویروس مهلک سال ها به طول می انجامید.

شاید مرور برخی از مهم ترین این فرصت های بعضا ناب و مثال زدنی بارقه امیدی در آستانه سال نو به شمار آید و لذا در ادامه به برخی از مهم ترین آنها اشاره می شود:

-کاهش چشمگیر آلودگی هوا و گازهای گلخانه ای ناشی از کاهش سوخت های فسیلی و پیدایش فرصتی  بی نظیر برای تجدید حیات طبیعت و تنفس محیط زیست؛

- تقویت حس همدلی و همکاری آحاد  هم وطنانمان و جامعه بشری بویژه در حوزه بهداشت و درمان و درک عمیق این واقعیت که هر تهدیدی در گوشه ای از جهان می تواند تهدیدی بالقوه برای بشریت به شمار آید؛

- درک این واقعیت جهان شناختی که ویروسی به وزن کمتر از نیم گرم می تواند قویترین کشورهای جهان سرمایه داری و توسعه یافته را در برابر قهر طبیعت، مبدل به بی تاب ترین و عاجز ترین کشورها کند؛

- افزایش فزاینده دانش پزشکی بویژه در پیشگیری و ارتقای سلامت و افزایش مهارت های ساخت  تولید واکسن در جهان؛

- نهادینه شدن رقابت سالم مراکز علمی و تحقیقاتی به منظور کشت سریع واکسن موثر و قابلیت تعمیم آن به حوزه های دیگر؛

- تجربه شادی پایدار ناشی از افزایش فرصت یادگیری در خانه و تولیدات علمی و آفرینش صنایع دستی و محصولات هنری خانگی؛

- افزایش حس مسئولیت اجتماعی فراگیر آحاد هم وطنان به رغم برخی بی توجهی ها و بی مبالاتی های قانون گریزان؛

- نهادینه شدن آموزش های مجازی و افزایش چشمگیر دسترسی شهروندان محروم به رغم آماده نبودن مطلوب زیر ساخت های سخت افزاری؛

-کاهش بی سابقه عفونت های ویروسی و میکروبی متداول از جمله ویروس آنفلونزا در نتیجه نهادینه شدن اصول بهداشت فردی و البته بهبود تغذیه و مصرف ویتامین های مکمل؛

-افزایش فرصت هم باشی اعضای خانواده و تقویت روابط عاطفی  و انسجام  و همبستگی درونی خانواده ها؛

- کاهش بی سابقه تجمل گرایی و ساده شدن بی نظیر مراسم ها ی عقد و عروسی و کاهش هزینه های ترحیم و یادبود رفتگان و درگذشتگان؛

- گسترش بهره گیری از فناوری های ارتباطی بویژه شبکه های اجتماعی در بین همه اقشار جامعه و نهادینه شدن تعاملات مجازی و جبران کننده فواصل اجتماعی با دوستان و خویشاوندان؛

- کاهش ملموس برخی از تنش ها و کشمکش های سیاسی در عرصه داخلی و جهانی؛

- کاهش مصرف گرایی در محصولات تجملی و آرایشی و تزئینی؛

- کاهش کم نظیر تلفات جاده ای و جراحات ناشی از کار؛

-افزایش حدود 30 درصدی نرخ کتابخوانی و افزایش تولید کتاب و مقاله؛

و ....

شواهد و قرائن نشان می دهد که در اغلب فرصت های ایجاد شده بویژه در کاهش مصرف محصولات تجملی، آرایشی و تزئینی، در تقویت روابط عاطفی و امید بخشی به اعضای خانواده، در افزایش شاخص های بهداشت عمومی در خانه و محیط کار، و بهبود کیفیت تغذیه خانواده، در افزایش حس مسئولیت پذیری همسران و فرزندان، در افزایش نرخ تولیدات هنری و صنایع دستی خانگی و ...زنان مقاوم و صبور کشورمان نقش برجسته و ممتازی را ایفا کردند؛ آنها بخوبی نشان دادند که می توانند مولفه های قدرت، قاطعیت، احساس و عواطف را با مولفه های بهداشتی بویژه در امر پیشگیری را در هم آمیخت و شادمانی و امید را به خانواده های در معرض افسردگی و ناامیدی هدیه کرد. شیوع ویروس کرونا فرصت نابی بود برای بانوان غیور و متعهد مان تا نقش و توانمندی خود را در مدیریت بحران و پیشگیری از ابتلا در محیط خانه و کار به اثبات رسانند و علاوه بر آن با  بازشدن عرصه جهادی بی نظیر در حوزه خدمات پزشکی( با عهده داری سهم 70 درصدی در کادر درمانی کشور)، پیشتازان و سربازان خط مقدم مبارزه با این ویروس منحوس به شمار آیند و بار دیگر به ما ثابت کردند که راه ایثار و شهادت هیچ گاه بر بندگان مخلص و جان بر کف بسته نیست.

در سال نه چندان نکوی پر از بیم و امیدی که گذشت با افزایش تدریجی میزان ابتلاء به کرونا و مرگ و میرهای ناشی از آن براستی انتهای ناگوارش از ابتدای آن با افزایش آمار جان باختگان بیماری هویدا شد و امید است در سالی که طبق طالع بینی چینی به نام گاو پیوند خورده است، هم وطنان عزیزمان در این سال که با اخبار خوشِ ساخت و تولید واکسن های مختلف و امید به رفع پاندمی ویروس در جهان همراه شده است شاهد پیشرفت های شغلی، موفقیت هم وطنانمان در رونق تولید، توسعه کسب و کار، رفع موانع جهش اقتصادی و از همه مهم تر شاهد ارتقای شاخص های سلامت روحی و روانی و بهبود وضعیت معیشت آحاد جامعه بویژه اقشار کمتر برخوردار و نیز افزایش نعمت های الهی در زمینه توسعه محصولات کشاورزی و فرآورده های دامی باشیم.